Bomen met de buren

Kennismaken met de buren. Ik probeerde het zo lang mogelijk uit te stellen, maar het moest er dan toch van komen. Niet omdat ik het eng vind om nieuwe mensen te leren kennen, vooral omdat ik zo lang mogelijk wil uitstellen voor ze mij leren kennen.

Iedereen die mij kent zal begrijpen waarom.

Maar goed. Twee weken terug moest het er dan toch van komen. Er zouden een paar fruitbomen geplant worden, dat had de buurvrouw van hiernaast wel handig geregeld. Ik begreep er het fijne niet van, maar de gemeente had subsidie voor sociale cohesie in de wijk; dus wij zouden 2 conference en een elstar krijgen op de volgende voorwaarden:

Als buurt zouden we verantwoordelijk zijn voor het jaarlijks een emmer water bij de bomen plempen. Ok, dat moet lukken. Daphne moest daarnaast, net als enkele andere buren, in een werkgroep aanwas. Haar voornaamste en enige taak in de werkgroep aanwas bestond uit het ondertekenen van het formulier waarmee ze in de werkgroep aanwas plaatsnam. Ten slotte; bij de levering van de fruitbomen moesten we slingers ophangen en dan als buurt samen een appeltaart eten.

Kortom, twee weken terug was het zover. De bomen werden geleverd; hilarisch, hele dag vanuit mijn raam zitten kijken hoe ze die dingen gingen ingraven. En toen kwamen alle buren aan het einde van de dag naar buiten om samen appeltaart te eten en koffie te drinken.

Buurvrouw* van de ene hoek had appeltaart gebakken en die van de andere hoek ook, en de buurvrouw uit het midden had koffie meegenomen.

Buurvrouw 3 huizen verderop kwam nog naar me toe. Ze had mijn blog gelezen (paniek!) en ze vond het zo op Adrian Plass lijken. Één van de betere complimenten die ik ooit gekregen heb.

Hoe dan ook.

Rest van de middag bestond uit kennismaken en de typische "burenborrelgesprekken".

Wel 1.5 meter afstand houden hoor.
Ja, maar hoe moet ik dan appeltaart pakken? Huhuhu.

"Dinand, jullie zijn de enige in het rijtje met een buitenkraan hier aan de voorkant. Ik vind het zo sympathiek dat jullie de boom wel water willen geven", begon de buurman van 3 huizen verderop.
"Nou, zo gaat dat niet. Volgens mij hebben we een werkgroep aanwas die gaat vergaderen over wie wanneer welke boom water gaat geven en dan word dat in een planning gegoten waarbij er rekening wordt gehouden met de takverdeling en in excel uitgewerkt hoeveel mililiter water er per tijdseenheid ..."
"Ja, hallo ik heb in mijn leven genoeg vergaderd, hou toch op man."

Saillant detail, de buurvrouw die mijn blog gelezen had stond achter hem hartelijk te lachen, zij had wel door dat ik aan het trollen was.

Ik vind het toch wel bijzonder snelle appelbomen, dat we er nu al taart van staan te eten. Huhuhu.

Topdag.

* Om privacy redenen zijn de namen van buurvrouw, buurvrouw van de hoek, buurman en buurvrouw van de andere hoek gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend; op voorwaarde dat de redactie zijn spiekbriefje mag gebruiken ik woon hier nog maar net.


Terug naar Dagboek van een Nar

Dinges

  • May 4, 2021 09:08:32

En ze vergaderden nog lang en gelukkig.

Bianca

  • May 4, 2021 11:51:49

Top!

Anneke

  • May 5, 2021 00:01:43

Leuke actie.

Plaats een reactie

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

Notificaties

Schrijf je in voor de email notificaties en ontvang een berichtje elke keer als er iets nieuws op dinandmentink.com staat.

Schrijf je in

Volgend artikel

Complexer dan strikt noodzakelijk

Alles is momenteel ingewikkelder dan je zou willen. De grootste paniek van de verhuizing en klussen is achter de rug. Laat ik eens een paar observaties delen.