Tweedehands en weggeef

Daphne en ik hebben eigenlijk altijd gedaan met een goedkope tweedehands inrichting. Weggevertjes van vrienden, familie en kringloop. Daar is niets mis mee.

Onze inrichting is op deze manier altijd een beetje een mengelmoesje geweest. Jaren 70 tafel en stoelen, paar wat strakkere IKEA stukken, soms een ouder kastje en daartussen dan een strak jaren 90 plexiglazen/roestvrijstaal kastje dat ooit over was bij een oom. Gecombineerd met de verf die ooit over was bij een studentenhuis en schrijfbureau dat bij opa vandaan komt.

Weet je wat het is? Zo'n willekeurige mix van meubels heeft echt wel karakter.

Dat zeggen we dan tegen elkaar. Het heeft wel een eigen karakter. Tja.

Maar goed. We hebben wat gespaard, we hebben een huis gekocht en we zien er nu ook wel naar uit om onze eigen inrichting bij elkaar te gaan verzamelen. Is dit het belangrijkste in het leven? Nee, absoluut niet. Maar ik kan ontzettend genieten van een mooie inrichting, dus ik schaam me er ook niet voor.

Kortom. Wij zijn de pinterest/vtwonen/meubelzaak/vintageloods/instagram interieurbubbel ingedoken en ik heb ontdekt dat ik daar een aantal meningen over heb. Hemel. De interieurstylingwereld is één brok nietszeggende consumentalistische leegte en ik haat het. Lees een keer door een vtwonen heen of kijk op dat vermaledijde youtube kanaal en je begrijpt wat ik bedoel:

(upbeat gitaarmuziekje)

Hallo! Wij zijn Marloes/Merel/Fleur* en Wouter/Marc/Ben. Kom binnen!

Toen wij dit pand (monumentaal grachtenpand van 2 mil+ of omgebouwde boerderij) een paar jaar terug kochten was het écht een opknappertje. Maar nu hebben we er helemaal ons eigen ding van gemaakt.

Ik zou mijn woonstijl omschrijven als landelijk/urban jungle/modern/scandinavisch/licht gecombineerd met stoer/lief/ruig/klassiek. Ik probeer echt mijn eigen stijl te maken door allemaal leuke dingetjes te kopen.

Mijn meest favoriete woonitem is dit schilderijtje dat mijn opa een keer gemaakt heeft, die zou ik echt nooit weg doen. Bovendien staat het zo leuk op dit Riverdale kastje.

*doorhalen wat niet van toepassing is

In alle eerlijkheid. Ik kan er natuurlijk wel lelijk over doen, maar in de tussentijd heb ik er ook wel zin in om zelf een huis in te richten. Noem me Harrie de Huichelaar McHypocriet. Dus we hebben het werk gedaan: de plattegrond gemaakt, 7 pinterest moodboards, lichtplannen, houtsoorten, drankkastje, dressoir, vitrinekast, bank, fauteuils, zo'n achtelijk grote tafel voor de bordspellen, klein barretje, verf, planten, potten, vloer, gordijnen, barkrukken en lampen. Oh sorry. Ik zeg lampen. Ik bedoel natuurlijk een "lichtconcept".

Anyway. Ik weet dat het een kleinigheidje is, maar wat gaat het eigenlijk kosten als we dat allemaal bij elkaar opplussen?

Even kijken hoor.

Vijftienduizend euro.

Sorry. Wat?

Vijftien-fucking-duizend euro.

Oh.

Oh shit.

Weet je wat het is? Een willekeurige mix van meubels heeft ook wel écht karakter.


Terug naar Dagboek van een Nar

Bianca

  • Sep 21, 2020 09:54:30

Haha... niets zo mooi als iets opbouwen; dan ben je blij met iedere toevoeging terwijl je bij een compleet nieuwe inrichting na een jaar al onrustig wordt om het te veranderen :P

Anneke Mentink

  • Sep 21, 2020 11:36:46

een willekeurige mix heeft karakter, ja en ook iets eigens. Vaak een meubelstuk met een verhaal. Zeg nou zelf, op de vraag waar heb je die vandaan, kun je zeggen gekocht: bij design studio "Om de Hoek" of Het is eerste de tafel die opa en oma kochten toen ze gingen trouwen.( die heeft Franciska trouwens) Zie je dat putje? Toen sloeg opa met de hamer op tafel.

Plaats een reactie

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

Notificaties

Schrijf je in voor de email notificaties en ontvang een berichtje elke keer als er iets nieuws op dinandmentink.com staat.

Volgend artikel

Een vakantieavontuur

Het is woensdaggochtend. Wij staan, zonder enige vorm van vervoer, op camping Morgenrood in Oisterwijk. Auto staat weggesleept op een industrieterrein in Hulten. Sleutel van de auto ligt bij café Lokaal Zeven in Tilburg.