Of we een kind gaan krijgen?!

Oké. Ik ben er uit. Ik word niet serieus genomen. Nooit niet. Door niemand niet. Nu kun je zeggen: "ja, dat krijg je ervan als je constant kolder over jezelf op het internet zet waarvan de ene helft onwaar is en de andere helft gewoon niet klopt". En dan zou je volledig gelijk hebben.

Maar soms gaat het niet-serieus nemen wat ver. Laat me daar een voorbeeld van geven. Ik heb in het verleden wel eens stukjes geschreven met titels als "het best voorbereide huwelijksaanzoek ooit" of "studententuig op een bruiloft". Daarin hintende dat ik Daphne ten huwelijk gevraagd zou hebben. Want: alles voor de bezoekersstatistieken. Dus, toen ik afgelopen zomer een blog produceerde waarin ik vertelde dat Daphne en ik gaan trouwen kon ik verwachten dat sommigen sceptisch waren over het waarheidsgehalte, dat anderen het niet zouden geloven en dat een paar mensen er naar zouden vragen.

De werkelijkheid is erger vrees ik. De afgelopen twee weken ben ik zo'n zo'n 40 keer gevraagd "klopt het dat jullie gaan trouwen? Zoiets zag ik op facebook rondgaan". Oké, dat was te verwachten. De "klopt het dat jullie afgelopen vrijdag getrouwd zijn?" was wat vreemder. Die vraag stelde Piet*, een dominee-emeritus van een unie-baptistengemeente uit Enschede ons. En de "klopt het dat Daphne zwanger is?" was gewoon buitenproportioneel, eh, vreemd. Andere vreemde reacties waren "gefeliciteerd met jullie huisje" (HUH!?), "wat leuk dat jullie gaan samenwonen" (HEH?!) en "hee, psst, fiets kopen?".

Over dit alles zou ik graag het volgende willen zeggen.

Ik vind het fantastisch dat ik niet serieus genomen word.

Waar ik aan zou willen toevoegen

Maar, gloeiende, gloeiende, gloeiende. Als jullie nu allemaal mijn kolder op het internet gewoon lezen voordat jullie conclusies trekken over het zwanger zijn van Daphne dan hoef ik niet om de haverklap uit te leggen dat daar geen sprake van is.

Want ik ben bang voor vrouwen.

*Om privacy redenen is deze naam gefingeerd


Terug naar Dagboek van een Nar