Wij gaan dus een feestje geven

Daphne en ik zijn dus redelijk vlakbij elkaar jarig. Dat betekent dat het plan ontstond om al onze vrienden en familie tegelijk uit te nodigen in ons 60m2 sociale huurflatje. En aangezien wij op dat moment blijkbaar dronken waren besloten we dat we geen enkel probleem met dat plan zagen.

Een feest en herkenning

Laat ik eerlijk zijn. Het is natuurlijk super vet om als provinciaal vanuit een gehucht in het oosten naar de randstad te verhuizen om daar te gaan urbanismen. Maar stiekem ben ik hier toch nog niet helemaal gesetteld. Dat is waarom de kring waar Daphne en ik nu heen gaan zo prettig is. Het is zo'n enorme bak met herkenning. Laat ik dat toelichten.

Koeien en babykleertjes

Een vriend van me heeft een zoon gekregen en wij waren uitgenodigd op een babyborrel. Daarover wist ik drie dingen. Één, het kind is 1.5 maand oud. Twee, het was bij de geboorte 4500 gram en drie, ik moest een leuk pakje als kado kopen. Kortom, ik deed wat iedere weldenkende jongeman deed. Ik belde mijn moeder.

Kring, cocktails, escape room

Sinds enige tijd lopen Daphne en ik bij een kerk hier in de buurt rond. Laat ik daar eens wat observaties over optekenen. Het is een tikkeltje onwennig om een kerk rond te lopen waar je niet iedereen kent, en waar ook niet iedereen jou kent. Geeft de nodige onzekerheid. En ook veel vragen. Kan ik knipogen naar willekeurige dames? Kan ik gewoon de keuken inlopen om koffie te pakken? Mag je overdreven joviaal doen met de handschudpersoon bij de deur (een maf universeel kerkgebruik dat afgeschaft moet worden) of die persoon feliciteren met haar verjaardag?