khayelitsha
IMG_20211101_112822865
cactus
joker
Trelde Naes Church

Dassen kopen. Ach, wat heet

Zo. Mijn eerste soort van werkdag na de vakantie. Wat valt daar over te zeggen? Nou dit. Het was warm. Heel erg warm. Met de termometer op zo'n 4.5 miljoen graden was het lastig nadenken. Allereerst met het bestuur richting de winkel geweest om onze pakken af te halen. Het was onderweg warm. En in de winkel ook. Dinand heeft daar praktisch de hele tijd onder de airco gestaan.

The diamond

Like oil was begottenFrom the beauty of nature itselfThrough pressure over time heaped So is transformed the passionateFor eons being heaped with guiltInto a shadow of itselfA cynic, joyless, lifeless Passion, where art thou?Be hidden in the bonds of tearsCould it be regained yet?From the depth where it slumbered Yet when the yoke is seen for what it beIt will surface back to theeRevealing the diamond it hath becomeUnbroken, indestructible, transformed

Dag 6: Bergen, bloemen en borstkassen

Zomerkamp dag 6. Het thema van de tijd met God vanochtend was "tijd met God voor doeners". En deze bestond uit een Bijbelstudie. Jammer, echt jammer, dat er erkend wordt dat niet iedereen God vindt op dezelfde manier, maar dat er dan toch een Bijbelstudie over doen gemaakt wordt. Ik weet dat mensen oprecht hun best gedaan hebben hierop, en dat is te merken, maar dan ben je niet bezig een plank mis te slaan alswel dat je in een ander bos staat met een rol ductape en een schroevendraaier.

Zomerkamp dag 3: bomen over bomen en vallen daaruit

Zo. Het is nog steeds zomerkamp. We begonnen vanochtend verplicht met een ontbijt in stilte. Dat was een experiment ofzo. Maf idee wat mij betreft. Volgens mij was het idee als volgt, er zijn introverte mensen en die houden niet van ontbijt in een grote groep. Want dat is luidruchtig en druk. Introverte mensen kunnen daar zelfs heel erg chagrijnig van worden. Nu, het idee van ontbijten met z'n allen in stilte is dat iedereen dan een keer chagrijnig is.

Zomerkamp dag 2: het bekende procede en nieuwe dingen

Zo. De tweede dag. Beginnend met persoonlijke stille tijd. U kent het procedé. Zo'n 200 mensen die allemaal op willekeurige locaties, maar wel zo ver mogelijk van elkaar vandaan, gaan zitten bijbellezen en daarbij heel erg moeilijk kijken volgens een voorgeschreven vorm. De moeilijke vorm vandaag is: journaling. Wat betekend dat je de dingen die je denkt opschrijft om daarmee het gedachtenproces te vertragen. Als echte extrovert vind ik in mijn eentje stilzitten nadenken uberhaubt al vervelend en als persoon met teveel energie heb ik ook een hekel aan traagheid.

Zomerkamp dag 1: bekend, onbekend en mededelingen

Goed, het is 's avonds na de eerste dag zomerkamp en ik lig in bed mijn dagboek te typen. Fantastisch. Er worden hier wat opmerkingen gemaakt over Enschedeërs en nerds. Waarschijnlijk wel terecht. Hoewel, er ligt hier ook iemand uit Wageningen rustig mee te praten over routers en switches. Gelukkig, het is een beetje bekend hier.

Kapot, conferentiespreker, zomerkamp

Ok, ik geef toe, ik ben kapot, volledig moe en ga overwerkt raken als ik niet stop. Kortom, ik ga mijn rust serieus nemen en heb voor deze zomer het een en ander afgezegd. En daarnaast een serieuze vakantie ingepland. 3 weken lang waarin ik niets anders ga doen dan in een hangmat liggen een boek lezen en druiven eten. Tijdens deze drie weken kan studie, NSE, iedereen, z'n moeder en de hond rustig de apenlazarus krijgen, ik blijf in mijn hangmat.

d4d5921e1d6aea3a

De kleren van de keizer

Hoe mooi zijn de kleren van de keizer? De alternatieve titel voor mijn bacheloropdracht die ik gister heb afgerond. Ik zit nog te twijfelen of ik deze strip op de voorkant moet plaatsen of dat dat echt te onprofessioneel is. Voor een beschrijving van mijn bacheloropdracht zie "Hoe mooi zijn de kleren van de keizerin?".  Het bachelorcolloquium is op Maandag 16 Juli om 17:00 in Ravelijn 2231. Laat het even weten als je langs wilt komen.

Barbecue en kaartjes schrijven

Wat wij als christenen ook afsluiten, een kerkjaar, een clubjaar, een vrouwenmiddagactiviteitenbegeleidingsclubjaar of een kringjaar. Het wordt altijd afgesloten met het geven van kleine presentjes waarop leuke verhaaltjes zijn geschreven. Niemand weet waarom, maar binnen de subcultuur christelijk Nederland word dat, altijd, gedaan. Grappig genoeg is dat er soms zelfs nog bijgezegd wordt dat het om een creatief aflsuiten van het jaar gaat. Want we gaan een keer wat anders doen en schrijven nu leuke stukjes voor elkaar op ansichtkaarten.