Teneinde voor deze pagina een stuk te schrijven doortrokken van quasi wetenschappenlijk-filosofische termen, zelfpretenderende halfgrappige epibraties en nodeloze opsommingen die de gemiddelde brief van Paulus doen lijken op een flauw boodschappenlijstje, zal ik mij richten op exact dat en niet anders. Maar laat mij omwille van de gemiddelde spanningsboog van een internetgebruiker bij het begin beginnen. Mijn naam is Dinand, ik woon in Enschede, ik werk als freelance webdesigner, speel ukulele en cajon, houd van lezen, techniek, zottigheid, klimmen, ontwerpen en gadgets. Ik denk dat je mijn type wel kent: christen, student, wereldverbeteraar, tikkeltje gestoord, absoluut sexy en hoogst naïef.
Mijn grootste droom voor over 20 jaar is het hebben van een vliegbrevet en dan werken voor Mission Aviation Fellowship. Oerwoud, avontuur, zending, mijn hoed en ontwikkelingshulp. Yeah! Ik heb een enorme passie voor ontwikkelingswerk, zending, gerechtigheid en duurzaamheid; dat vakgebied ongeveer. Dus later als ik groot ben, of eigenlijk vooral, als ik klaar ben met mijn studie Technische Bedrijfskunde, zou ik het geen probleem vinden om ergens in Afrika in de microkredieten terecht te komen. Of elders waar geloof en praktisch helpen hand in hand gaan. Of eigenlijk overal waar het niet gek is om een stoere hoed op en een hakmes om te hebben.
Daarnaast, ik vind het gaaf om te ontwerpen; creatief bezig te zijn op een computer. Tja, en dat is een beetje uit de hand gelopen, waardoor ik nu een echte freelancer ben met best wat sites op m'n naam. Kijk voor die kant van mij eens op dcreative.nl.
Ten slotte. Ik ben christen. Nu, voordat ik daar commentaar op krijg wil ik meteen iets rechtzetten. Christenen zijn niet eng. Het is geen ziekte. Of in ieder geval niet besmettelijk voor zover ik weet. En christenen zijn net zo bang voor jou als dat jij voor hun bent. Dat gezegd hebbende, in welk hokje zit ik dan? Op dit punt in de tekst zou het normaliter, typisch postmodern, gebruikelijk zijn om te zeggen dat ik niet in een hokje pas. Maar dat is onzin, ik pas wel degelijk in een hokje. Ik ben zo'n radicale christen, zo ééntje die gelooft dat hij Jezus nodig heeft en daar ook geen doekjes om windt. Zo ééntje die vind dat geloof en elkaar praktisch helpen hand in hand horen te gaan (denk ook weer aan ontwikkelingswerk, fair-trade en dat soort zaken). Maar. Ook zo ééntje die vervolgens logisch blijft nadenken en dus graag met andere christenen overhoop ligt over dogmatische pietluttigheden, hermeneutische vaagheden, of gewoon ouderwets over de historische betrouwbaarheid van het scheppingsverhaal. Zo ééntje die een immense klerehekel heeft aan hypocrisie onder christenen. Maar ook zo ééntje die elke keer weer moet toegeven dat hij zelf daardoor de grootste hypocriet is. Zo ééntje die accepteert dat hij geliefd, gebroken en gewild is. Zo ééntje die gek is van Jezus. Zo ééntje, etc, etc, etc.
En nu hou ik op met schrijven, mijn spanningsboog is bereikt net als de uwe ongeveer 2 alinea's geleden. Kijk rustig rond op mijn site, veel plezier.
