Dagboek van een nar

Vanavond weer trefavond bij NSE. Zie er weer naar uit. Kan me van enige tijd geleden nog een avond herinneren waar we een enorm liefelijk, saai, braaf christelijk onderwerp als "stille tijd" behandelden. Achteraf een hoogst interessante avond. Het ging dan ook over jonge, uitgeputte, hijgende stellen die bezweet tegen elkaar aan liggen nadat ze "bijbelstudie" gedaan hebben. Althans, dat is wat ik me er nu van kan herinneren. Vanavond komt er een jong echtpaar uit Utrecht spreken over relaties en seks. Dus dat moet helemaal interessant worden.

Wederom zittende achter mijn computer om ein-de-freaking-lijk weer eens mijn dagboek te gaan bijhouden (en nu echt!) kwam Roelof binnen lopen, hij probeerde iets eetbaars te construeren uit ons groentepakket. "Dinand? Kan ik rode bieten combineren met venkel?", nadat ik bedacht dat hij geen grap maakte hem vriendelijk uitgelegd dat ik niet het idee heb dat de Heer dergelijke groenten bedoelt heeft om gezamelijk in een maaltijd te verwerken. Even later kwam hij weer binnen, of chinese kool rauw eetbaar was. Hoogst benieuwd wat we zouden gaan eten.

Door bezuinigingen vanuit de overheid en een hoop nutteloze regels vanuit de universiteit word de studiedruk steeds hoger. Steeds meer en meer studenten gaan ten onder aan stress. En alleen hen die het lukt om te ontstressen zullen over enkele jaren nog leven. Kortom, we moeten ontstressen. Maar ja. Daar hebben we geen tijd voor. Oplossing. Op een dusdanig manier studeren dat het stressverminderend werkt. Kan dat dan? Ja natuurlijk! In de zomer doen we dat door aan het zwembad te liggen studeren. Werkt fantastisch en is stress verlagend. En dat kan natuurlijk ook in de winter.

Na nog eens een dag nagedacht te hebben over afgelopen dinsdag tot een onvermijdelijke conclusie gekomen. Ook ik laat me leiden door anderen. Door best afhankelijk te zijn van de aandacht die ik krijg en eigenlijk alleen mijn best te doen het anderen naar de zin te maken. En hoewel ik enorm enthousiast en optimistisch ben gaat dat snel verloren als ik alleen bezig bent om dat te communiceren in plaats van dat te doen wat ik wil of waarvan ik denk dat het goed is.

Vanavond sprak Henk Stoorvogel bij NSE. Was mooi. Bleek ooit nog bij NSE gezeten te hebben zelfs. Het geheel begon met het introduceren van het concept "vroeger bij NSE". Vroeger bij NSE was alles beter.
Vroeger mocht je als jongen een willekeurige dame in de trein verkering vragen. Tegenwoordig doen ze al moeilijk als je ze aanspreekt.

Vakantie gehad. Uitgerust. Bijgeslapen. Hoofd zit er weer recht op en emotionele toestand is weer stabiel. Heerlijk. Enthousiast. We zijn er weer. Eindelijk. Dat gehad hebbende: let's get to business.

Situatie: zondag, kerk. Aanwezig met een groep navigators. Blijkbaar hebben ze in de kerk een nieuw iemand nodig voor de (uitermate belangrijke) taak van beamerfeut. Taakomschrijving: enige persoon die niet in slaap mag vallen en af en toe op volgende moet drukken. Meneer op het podium vraagt of er echt geen mensen zijn. "En daarbij kijk ik vooral naar de jongeren daar, jullie mogen ook wel eens de armen uit de mouwen steken".

Al enige tijd niet in mijn dagboek geschreven. Bewust. Maar, ten behoeve van de zielegesteldheid van mijn vaste lezers (Alex en mijn moeder) lijkt het me mooi om ook weer te beginnen met semi-regelmatig een korte reflectie op m'n dag te geven. Ter leering voor allen.

Afgelopen weekend een boek gekregen voor sinterklaas. Een braaf, degelijk, geestelijk, opbouwend, diepgaand, ondersteunend en stimulerend boek voor de degelijke christelijke geest. Het boek is een recente hertaling van een schrijven van Erasmus in 1509 en heet "lof der zotheid".

Graag wil ik deze keer enige notities maken over een welbekend en te vaak besproken christelijk verschijnsel. Stille tijd. En stille tijd kan heel veel dingen zijn. Voor sommigen is stille tijd een term die christenen gebruiken om tegen andere christenen te zeggen hoe braaf ze elke dag Bijbellezen en bidden. Voor anderen is stille tijd dagelijks weer een verfrissing in geloof door eenvoudigweg te bidden, Bijbel te lezen, over gevoelens te kleien, je lievelingspsalm hardop biddend te mediteren en moeilijke diepgravende vragen te stellen bij maatschappelijk redelijk oninteressante dogma's.

De eerste kringavond van dit jaar komt er weer aan. Spannend. Uberhaubt, het leren kennen van nieuwe mensen, eerstejaars verwelkomen op het kringhuis en dergelijke. Maar dit keer is het nog spannender aangezien ik nestor ben. Dat is geen ziekte, hoewel het wel zo klinkt. Nope, het betekend dat ik een aantal kringleiders mag coachen en samen met hen een deel van het kringenwerk bij NSE draaiende houden.

Dat moet wel fout gaan.

Ochtend na mijn verjaardagsfeest. Compleet gesloopt. Wat een avond. En wat een puinzooi was onze kamer. Iedereen die gekomen is, enorm bedankt. Voor de avond dan, niet voor de puinzooi. Daarover ga ik nu niet verder uitweiden, wil het even hebben over iets anders. Trefavond vanavond, en dan specifiek over één onderdeel. Aanbidding.

Ja, gisteravond op tref. We hadden eten gehad, echt trefavond voer. Er waren mededelingen geweest, minder dan normaal, zo'n 390. En het was tijd voor de aanbidding. Goede band, mooie nummers, lekker God prijzen.

Maar.