Fragmentarische vergeten dingen

Weet u wat het probleem is met een dagboek bijhouden? Het is niet het niet weten wat te schrijven. Het probleem is het op verkeerde momenten weten wat je moet schrijven. Zo gemiddeld heb ik mijn meest briljante invallen onder de douche, vlak voor het in slaap vallen of tijdens een algemene vergadering van Navigators Enschede. Werkelijkwaar, de laatste keer dat ik op het toilet zat kon ik feilloos beargumenteren dat de volgende financiële crisis uit China komt. Nu, terwijl ik aan het schrijven ben weet ik nauwelijks meer waar China ook weer ligt.

Berlijn en Pisa. Het leven omarmen

De inhoud van mijn dagboek dit keer: enige nauwelijks overdreven verhalen over mooie uitjes de afgelopen tijd afgesloten met een semi-zoetsappige braaf-christelijke gedachte. Mocht je dit stuk lezen dan zou ik willen aanraden om onderstaand muziekstuk van Runrig op te zetten:

Geen blog wel vakantie

Zo, laten we alle lelijke opmerkingen meteen maar uit de weg krijgen. Het is kloteweer in Nederland en ik vlieg vanavond naar Italië. Samen met mijn bestuursmatties hang ik een weekje al mijn taken aan de wilgen. Jullie kunnen de rambam krijgen. Het is de bedoeling dat onze voorgangers deze week eventjes van ons overnemen. Maar eerlijk gezegd zal het me een rotzorg zijn als ze alles in de soep laten lopen. Want ik zit in Italië en jullie zoeken het maar uit.

Pagina's

Abonneren op dinandmentink.com RSS